WHERE WORDS FAIL......
....MUSIC SPEAKS
"Harpist spend 90% of their time tuning the harp and 10% playing out of tune"
I.Stravinsky
O meni
Ana Marija Petrovic se prvi put susrece sa muzikom sa 6 godina kada pohadja balet zatim sa 7 godina kada pohadja casove klavira u klasi ,,Lidije Savic muzickoj skoli Isidor Bajic zatim sa 8 godina upisuje Harfu u klasi ,,Zeljke SPonze,, i od tada nastavlja svoje muzicko obrazovanje i putovanje ka profesionalizmu u svetu klasicne muzike do dan danas, kada je eminentna umetnica sa zavrsenim Master studijama na Fakultetu Muzicke Umetnosti u Beogradu.
Istorija o harfi
Harfa je najstariji poznati gudački instrument. Reč „harpa“ ili „harp“ potiče od anglosaksonskih, staronemačkih i staronordijskih reči, što znači „čupati“. Do 13. veka termin se posebno primenjivao na trouglastu harfu, za razliku od lirske harfe.
Najraniji gelski izraz za instrument sa žicom bio je „cruit“, a kasnije se u Škotskoj i Irskoj za keltsku harfu koristio naziv clarsach ili clàirseach. Zapisi iz 15. i 16. veka pokazuju da su oba termina bila u upotrebi istovremeno, uz razliku između harfi evropskog stila nanizanih crevima i harfi sa žičanom polugom. Većina narodnih harfi i danas je nanizana kombinacijom najlona, metala, creva i sintetičkih vlakana.
Niko pouzdano ne zna gde je harfa nastala. Jedno od najranijih otkrića pokazuje instrument sličan harfi na slikama na stenama iz oko 1500. godine pre nove ere u Francuskoj. Mnogi veruju da su prve harfe nastale od zvuka lovačkog luka.
Hijeroglifi pokazuju da je u starom Egiptu bilo mnogo harfi — faraon Ramzes III dao je u svojoj grobnici oslikati čitav niz. U Novom kraljevstvu harfe su bile visoke i do dva metra, sa 19 žica, i svirale su se sedeći ili stojeći. Bile su popularne i u drevnoj Asiriji i Mesopotamiji: jedna od najranijih ilustracija pronađena je na vazi iz vavilonskog hrama. To su bile ugaone harfe sa 12 do 15 žica, slične instrumentima koji su se u isto vreme svirali u Egiptu.
Ugaona harfa je sledeći korak ka savremenoj harfi. Od današnje se razlikuje po tome što joj je nedostajao prednji stub, a svirala se „naopako“ u odnosu na današnji položaj, sa klinovima za podešavanje na dnu.
Harfa je jedan od najstarijih muzičkih instrumenata, sa istorijom koja seže do drevnih civilizacija Mezopotamije, Egipta i Persije. Postoji nekoliko tipova harfi, uključujući koncertne harfe sa pedalama i keltske harfe sa ručnim polugama. Harfa je poznata po svom prelepom, eterealnom zvuku i često je simbol mira i harmonije.
Njena magija i elegancija osvajaju srca muzičara i publike širom sveta. Egipćani, Mesopotamci i Persijanci su je koristili ne samo kao muzički instrument, već i kao simbol plemstva, božanstva i umetnosti.
Najpoznatiji tip je koncertna ili pedalna harfa, sa 47 žica i pedalama za brze promene tonova — zbog svestranosti i bogatog zvuka često se koristi u klasičnoj muzici. Keltske harfe, sa 22 do 38 žica, imaju jednostavniji mehanizam sa ručnim polugama i popularne su u tradicionalnoj i folk muzici.
Galerija
